donderdag 2 mei 2019

Muziek in de gevangenis





In 2014 werd ik gevraagd of ik kon helpen om rietjes te kopen voor de klarinetten en saxofoons van de Prison Band. Zulk soort materiaal is moeilijk te krijgen in Malawi en als ze er al is erg duur. Eigenlijk wist ik niet goed waar te beginnen, dus vroeg ik advies aan de zwager van Felice in Denemarken, Hans,  die zelf saxofoon speelt. Hij ging rondvragen in de band waarin hij speelde en had binnen korte tijd een schoenendoos vol rietjes bij elkaar.


Vorig jaar kreeg ik van een trombonist uit het orkest, waar ik af en toe nog contact mee heb, het bericht dat de voorraad nu echt aan het opraken was. Ik nam contact op met Hans in Denemarken maar die zag nu geen kans aan rietjes te komen, omdat hij niet meer in een Big Band speelt. Een andere muzikant in de familie is de fluitiste Maaike Bom uit Middelburg. Die ging enthousiast aan de slag en verzamelde in korte tijd 175 rietjes en 8 mondstukken voor verschillende koperblazers. Dat alles moest mee naar Malawi. We waren wel een beetje bezorgd om voor muziekhandelaren te worden aangezien, met zoveel rietjes. De Malawi Prison Service verzorgde een vrijwaringsbrief, maar bij de douane werden we niet gecheckt, dus die hebben we niet nodig gehad.


De overhandiging van de verzamelde spullen zou de dag na Pasen plaatsvinden. Om 9 uur een afspraak met de band, die klaar zat om te gaan repeteren. Ik hoorde dat één van de kornettisten een mondstuk was kwijtgeraakt. Ik vroeg de dirigent hoe dat mogelijk is. Tja, het mondstuk niet goed opgeborgen, maar even in een borstzakje en daarna vergeten, weg. Zo gaan die dingen hier. In ieder geval werden de rietjes en mondstukken zeer enthousiast ontvangen. 


Dit kleine project wordt zeer gewaardeerd en alle dank gaat natuurlijk uit naar iedereen die iets heeft bijgedragen en naar Maaike voor het trekken van de kar. Je kunt natuurlijk vragen stellen bij de duurzaamheid van hulp in deze vorm. Ik zie het als een geste, een handreiking en misschien draagt het ook een beetje bij aan de bewustwording in Nederland hoe goed de maatschappij bij ons is georganiseerd. Het hele bestaan van de Prison Band doet me wel eens twijfelen. Waarom een heel orkest optuigen als het budget voor het voeden en onderhouden van de gevangenen nauwelijks toereikend is? Het lijkt een vrij overbodige luxe. De band treedt op tijdens ceremonies en dan horen de gevangen natuurlijk ook de muziek, maar de Prison Band is ook een gewaardeerde gast bij optochten en manifestaties in Zomba. De band heeft een ceremoniële functie; ze is er nu eenmaal en een flink aantal musici heeft er een (niet al te goed) betaalde baan door. Als dit de feiten zijn, is het toch leuker als er een beetje behoorlijk muziek gemaakt kan worden. Dankzij de hulp van velen is dit dus voor een tijd verzekerd.


In schril contrast met de Prison Band staan de mogelijkheden van gevangenen om iets aan muziek te doen. Daar zijn helemaal geen middelen voor, maar de behoefte aan muziek is zo groot dat er van alles geimproviceerd wordt. Er wordt natuurlijk veel gezongen, geklapt en gedrumd. Een blikje of een oude pan is al snel een percussie instrument. Bij een diploma uitreiking waar ik bij was, werd muziek gemaakt op een gitaar met drie snaren en een zelf gemaakte rammelaar. Zingen en dansen doen mensen en zeker Afrikanen in alle omstandigheden. In het verleden is er zelfs wel eens een cd gemaakt met muziek opgenomen in de gevangenis. Op de CD wordt veel gezongen en maken bewaarders en gevangenen samen muziek. Ik denk dat die muziek nog wel te downloaden is. Het is in ieder geval leuk om te horen wat er mogelijk is met heel beperkte middelen. Zomba Prison Project







Het eind van ons korte verblijf hier komt al weer in zicht over drie  dagen vliegen we terug. Het nuttige en het aangename was prettig verenigd. Het bomen planten gaat volgend jaar door. Het project steunen kan ook nog altijd. 









vrijdag 26 april 2019

Het is leuk om weer in Zomba te zijn.




Het is leuk om weer even in Malawi en Zomba te zijn. Leuk om oude bekenden weer te zien en ook om te zien dat de bomen die geplant zijn tijdens mijn VSO contract het nog altijd goed doen. Het is zelfs zo dat, omdat er bomen langs de oprijlaan en langs het sportveld zijn geplant, de hele uitstraling van het gebied positief is veranderd. Er begint weer een beetje schaduw te komen

Mensen ervaren dat ook zo. We werden speciaal meegenomen naar een voetbalwedstrijd om te laten zien dat er nu wat schaduw is rond het veld terwijl, toen we met planten begonnen, er maar één boom stond waar iedereen natuurlijk verkoeling in de schaduw zocht. De bomen zijn nu nog betrekkelijk klein, een meter of 2-3 maar ze groeien echt hard. De langzaam groeiende soorten hebben het nog wat moeilijker, maar die beginnen ook over de eerste lastige fase heen te groeien.


Het lijkt of iedereen enthousiast is over het bomen planten. Felice zag in het kantoor van de Prison Band leider een kalender van MPS 2020 hangen met een foto van een boomkwekerij bij Zomba Central Prison. Toch echt een teken dat men ook trots is op het planten van bomen bij de gevangenissen. 
Het sportveld in 2016
De bomen bij het sportveld nu.











We hebben ook een tochtje langs 3 gevangenissen gemaakt om te zien hoe de pas geplante fruitboompjes erbij staan. Op twee plaatsen was dat prima, maar de laatste gevangenis die we bezochten liet wel iets te wensen over. Het begon al dat er niemand was om ons naar de boompjes te brengen. Toen er eindelijk iemand gevonden was die de boompjes wist te staan, bleek dat een deel echt helemaal onder het onkruid verdwenen was. Daar was de farm manager natuurlijk niet blij mee en er werd beloofd snel te wieden en foto’s daarvan te mailen. Ook de in  2016 geplante fruitbomen groeiden goed. Ik hoop dat ze snel vrucht geven: dat motiveert. Ik denk trouwens dat ons bezoek een duidelijk stimulerend en motiverend effect heeft op de mensen die aan het bomen planten werken. Een aantal ken ik natuurlijk nog en die zijn echt trots op het resultaat.
Hoge verwachtingen



Onze algemene indruk van de situatie in Malawi is ook goed. Er zijn natuurlijk problemen geweest met overvloedige regenval. Meestal op het platteland, waar de huizen niet al te best zijn. Voor we weggingen kregen we ook bezorgde vragen over de orkaan die Mozambique, Malawi en Zimbabwe getroffen heeft. De schade moet daar enorm zijn, maar van Malawi is eigenlijk alleen het lage gedeelte langs de rivieren in het uiterste zuiden getroffen. De indruk die we hadden van de rest van het land is, dat er veel gebeurd is in de twee jaar dat we niet geweest zijn. Veel nieuwe wegen zowel in Zomba als tussen grotere steden. De wegen worden ook redelijk onderhouden, al zit er hier en daar nog wel een pothole natuurlijk. Het is drukker in Zomba, meer mensen en meer auto’s. Er wordt gebouwd, nieuwe winkels en kantoren. Wel is natuurlijk jammer dat het blijkbaar overal ter wereld gebruikelijk is om eerst bomen te kappen en daarna te bedenken waar de bomen eigenlijk precies hadden kunnen blijven staan.

De democratie is hier ook in full swing. Er zijn in mei verkiezingen en er zijn veel bijeenkomsten en debatten en eigenlijk rijden er dagelijks vrachtwagens rond met veel mensen erop en enorme geluidsinstallaties, gekleed in de partij kleuren (kitenges, T-shirts, petjes) die veel lawaai maken en ook veel plezier hebben. Op veel plaatsen is ook veel moeite besteed aan het ophangen van vlaggetjes aan bomen en lichtmasten. Vaak hangen de vlaggetjes van alle partijen gebroederlijk naast elkaar. Het is mij onduidelijk wat de vooruitzichten zijn op de uitslag en daar verdiep ik me ook maar niet te veel in.
Helpen om ook in 2020 bomen te planten kan nog steeds.

vrijdag 19 april 2019

Terug in Zomba

Masuku Lodge

Dit wordt een reisverslagje van onze trip naar Malawi. We zijn 15 april van Schiphol vertrokken en hadden een heel goede reis. Het vliegveld in Addis was nog steeds in de verbouwing en heel druk. Er kwamen daar tientallen Chinezen aan boord die in Ndola (Zambia) weer uitstapten. Werken in de kopermijnen in de Copperbelt?
In Blantyre werden we door Peter opgehaald. Hij had een auto voor ons geregeld, makkelijk hoor. We hebben een kamer in Masuku Lodge, Old Naisi. helemaal aan de andere kant van Zomba. Lekker rustig, wel af en toe geen water, maar ja, dit is Afrika, toch?  Ik had al een onverwacht telefoontje van mijn oude huisbaas gekregen of we niet in het oude huis wilden , maar zonder meubels en keuken inrichting leek ons dat niet zo’n fijn idee.
Wakisa en Peter
We hebben alweer wat oude bekenden opgezocht. Peter en zijn dochter, John en zijn familie, dat is erg leuk. Oude verhalen ophalen en nieuws uitwisselen. We voelen ons thuis. Het weer is aangenaam, rond de 20 graden en af en toe een bui. April moet zo’n beetje het eind van de regentijd zijn. Bij John’s huis (in Six Miles) staat een grote tent van World Food Program. Na de schade door zware buien is er een ‘Food for Work’ programma gestart. Mensen uit te buurt maken één of twee dagen per maand contourrichels om bomen te planten. Daarvoor krijgen ze dan mais, bonen en cooking oil.  Zelf had John ook nog wat boompjes geplant waaronder 2 Moringa (chamwamba in Chichewa) boompjes.
John en familie

Nu net terug uit de Botanische tuin van Zomba. Er wordt nu een klein bedragje aan toegang gevraagd, daarvoor wordt het gras gemaaid en dergelijke. Aan het vernieuwen van de naambordjes zijn ze nog niet toegekomen, maar dat is iets voor het ideeënbusje.
Tussen de bedrijven door heb ik ook al wat officiële contacten kunnen leggen. Ik hoop woensdag de rietjes voor klarinet en saxofoon aan de brassband te kunnen geven. Dan gaan we ook praten over het opzetten van nieuwe kwekerijtjes want er is al 30 % van het streefbedrag binnen. We kunnen dan in het droge seizoen de kwekerijtjes opzetten bij verschillende gevangenissen. Als het dan in december – januari goed regent kunnen de nieuwe boompjes geplant. Ik probeer ook aan wat zaden van Moringa te komen. Als voeding supplement voor HIV patiënten een prima gewas.
We gaan dus weer aan de slag. Als je er nog niet aan toe gekomen was iets te doneren is hier de link nog een keer. Als je al gestort hebt hartelijk dank natuurlijk.



zondag 14 april 2019



De VSO Caroline van de Wal award, waarvoor het boomplant project in Malawi was genomineerd, is naar twee medische projecten gegaan. Jammer, maar ik was al trots op de nominatie. Heel hartelijk dank voor al jullie stemmen en steun.

Toch willen we het hier niet bij laten. Sinds ik in 2016 uit Malawi vertrok is het project steeds doorgegaan met steun van vrienden en kennissen. Voor het geld worden gereedschappen en materialen gekocht. De zaden krijgen we van een onderzoeksstation en de organisatie en arbeid wordt door de gevangenis goed geregeld.

Maandag vertrekken Felice en ik voor drie weken naar Malawi en dan kunnen we weer een en ander regelen. Het plan is om zoveel mogelijk het projectvoorstel, dat ik voor VSO gemaakt heb, te volgen. We willen proberen om genoeg geld bij elkaar te krijgen om volgend jaar weer een flink aantal boompjes te planten. Hoeveel we kunnen planten zal van het resultaat van deze actie afhangen. Als je wil helpen boompjes in Malawi te planten en je hebt wat te missen, steun dan dit project hier.

vrijdag 15 februari 2019


Van 2014 tot 2017 heb ik in Malawi bij de gevangenissen gewerkt. Er is daar een bomenproject gestart en dat werd een succes met steun van een Engelse donor. De kwekerijtjes bij een stuk of zeven gevangenissen waren een succes. Gevangenen kregen werkervaring, een nuttige dag besteding en wat extra ondersteuning. Tegelijkertijd werden er inheemse bomen geplant op braakliggend terrein. In twee jaar ongeveer 60.000 boompjes. Erg nodig in Malawi waar ontbossing en klimaatverandering belangrijke problemen zijn.

We plantten ook fruit- en notenbomen om het gevangenisdieet wat aan te vullen. Het is een mooi project dat nu genomineerd is voor de Caroline van der Wal Award van VSO Nederland. Het hangt nu af van de internet stemming. Steun dit project en stem.


I worked at the Malawi Prisons Service between 2014 and 2017. We started a tree planting project with the support of an English donor that was very successful. The nurseries at seven prisons functioned very well. Inmates got some work experience, useful  daytime activities and some extra support. At the same time about 60.000 indigenous trees were planted on fallow land. This is essential in Malawi where deforestation and climate change are major topics.


Also fruit and nut trees were planted to supplement the prison diet a little. It is a nice project and it is now nominated for the Caroline van der Wal Award of VSO Netherlands. All depends now on the voting on the internet. Please support this project and vote for it..