De korte cursus permacultuur die we in de jeugdgevangenis in
Bvumbe organiseerden is afgerond en werd afgesloten met een diploma uitreiking.
Aan dit soort ceremonies wordt hier waarde gehecht en ik denk zelf ook dat het,
vooral voor het zelfbeeld van de deelnemers, heel belangrijk is dat de
organisatie die de cursus regelt het resultaat serieus neemt en vooral dat de
inzet en motivatie van de deelnemende cursisten op prijs wordt gesteld. Veel
lezers van dit blog hebben een steentje bijgedragen aan dezelfde cursus vorig
jaar in Mikuyu en alle giften die later zijn binnen gekomen zijn, met het
restbedrag van Mikuyu, zijn naar de cursus in Bvumbwe overgebracht. Het werken
in de tuin daar was in het begin wat
moeizaam, maar uiteindelijk kwam er schot in en het enthousiasme groeide alleen
maar. Een belangrijke bijdrage daaraan werd geleverd door een enthousiaste
bewaker, luisterend naar de illustere naam van Hema. Het slagen of falen van
een project kan afhangen van het enthousiasme van één of twee mensen.
 |
| Hema bij de opbrengst van de tuin |
Toen we in Bvumbwe aankwamen, vroeg op een zaterdagmorgen,
was er nog niet veel aan de voorbereiding gedaan, maar zoals wel vaker hier
werd alles toch snel in gang gezet en kon de ceremonie na een drie kwartier
beginnen. Er waren stichtelijke woorden van Anita van Byounique en van de
leiding van de gevangenis. Byounique is in Bvumbwe anderhalf jaar geleden
begonnen en er zijn nu een cursus duurzame landbouw, kleermaken en een kappers
opleiding. Voor Byounique is het doel van deze bijeenkomst om aandacht te
besteden aan de situatie in de jeugdgevangenissen, om bekendheid te geven aan
de rehabilitatieprojecten, om banden op te bouwen met partners en om inkomen genererende projecten rond de vakopleidingen te
starten.
De ceremonie vervolgde met gevangenen die een gedicht
voordroegen en het optreden van een bandje. Er werd gespeeld op een gitaar met
4 snaren, op zelf geïmproviseerde percussie instrumenten met zang van alle
bandleden.
Na de uitreiking van de certificaten en de cadeaus (een
afsluitbare opbergdoos of drinkbeker) was er gelegenheid om de producten van de
cursussen te bekijken en te kopen. Er waren textiel producten en groenten.
Normaal wordt de geproduceerde groente verdeeld onder de jongens die onder
medische behandeling zijn en die dus wel wat bijvoeding kunnen gebruiken. Opdrachten voor de kleding werden genoteerd. Mensen
wilden wel graag kopen, maar de salarissen komen pas eind van de maand en dan
zullen de producten echt gekocht worden.
 |
Na een cakeje en een flesje Fanta was er nog een optreden
van een groep jongens die een traditionele dans hadden voorbereid. Alles in
zelfgemaakte kostuums van plasticzakken en uitgeplozen kunstmest zakken. Dit
optreden was een hoogtepunt en oogstte veel succes, met name omdat bewakers en
gasten ook enthousiast mee dansten.
 |
Er waren verschillende vertegenwoordigers
van andere organisaties en gelukkig ook pers. Aan alle aanwezige gevangenen
werd tenslotte een stukje zeep uitgedeeld. Dat is altijd een heel welkom
presentje omdat de budgetten van de gevangenissen door het Ministerie van Financiën
vaak zo gekort worden dat er nauwelijks genoeg geld is om voedsel te kopen en
de zeepvoorziening schiet er dan meestal bij in.
 |
| Het bezoek aan de tuin |
De gasten kregen nog een rondleiding op de tuin om een
indruk te krijgen van het werk dat 15 jongens daar iedere dag doen en waarvan
watergeven (sjouwen met gieters) het belangrijkste onderdeel vormt.
 |
| De tuingroep van Bvumbwe |
